De coachende overheid

Dat er een gezamenlijk belang van bedrijven (in de chemische sector) en de overheid is, is duidelijk.
Misschien moeten we dat  eens wat meer voor het voetlicht te brengen.
De stap maken naar het samenwerken in plaats van de “wij en zij” standpunten vast te houden.

In de praktijk zou de overheid (gemeentes voorop) moeten coachen. De websites geven vaak het idee dat je als ondernemer alleen maar hoeft te vragen en je krijgt alle samenwerking. In werkelijkheid loopt het nogal eens anders.
Alhoewel er al wel veel gemeenten een begin hebben gemaakt met deze manier van werken, wordt de samenwerking vaak in de tijd, niet voldoende door gezet.

Dit is zeker ook geen “aanval” op de overheden. Ik ben overtuigd dat de meeste ambtenaren niets liever willen dan samenwerken. Maar vaak lukt het, om welke reden dan ook, niet goed.
Ik realiseer me dat ik dat niet voor elkaar krijg met deze blog, maar …. je maar nooit ;-).

Om bij mijn sector te blijven willen beide partijen een chemische sector die veilig is voor mens en milieu.
Als we de afgelopen decennia bekijken, is de conclusie gerechtvaardigd dat ruim 90% van de bedrijven het doel, veiligheid voor mens en milieu, naar eer en geweten heeft nagestreefd en meestal ook gerealiseerd heeft.

Natuurlijk worden ook bedrijven op dit gebied soms ingehaald door de techniek en kan het al snel weer beter, maar kunnen de bedrijven zich dit soms simpel weg niet veroorloven.
Productiebedrijven en op- en overslagbedrijven, zijn over het algemeen, niet de bedrijven waar de meeste winst valt in de keten, maar daar moeten wel de meeste kosten worden gemaakt om de veiligheid voor mens en milieu (zowel voor het product als voor de productielocatie)  te waarborgen.

Als je als bedrijf kiest om een bepaalde sector aan de slag te gaan, moet je je aan de maatschappelijke regels houden. Dat moet het bedrijf dan zelf opzetten en op peil houden, ook zonder dat de overheid daar op toeziet.
Als die sector chemie, voeding of farma is, past het niet, het absolute minimum te realiseren. Dan moet het bedrijf het zeker voor het onzekere nemen.
Dat wil het niet altijd zeggen dat een maatregel die 5 of 10 jaar geleden genomen is nu niet meer zou werken.

De overheid zou zich hier dan een veel meer een coachende rol moeten aanmeten en meer naast de bedrijven gaan staan. Samen op weg naar een veilige goede en haalbare oplossing.
Het is vaak wel officieel beleid, maar het zou de praktijk van alle dag moeten zijn.

Het is niet alleen de overheid die soms dwars ligt en hard roept “wij zijn bevoegd gezag”.
Sommige bedrijven willen niet samenwerken met de overheid uit frustratie of uit (al dan niet misplaatste) woede over zaken uit het verleden.
En natuurlijk als bedrijven niet willen, moet er gehandhaafd worden. Duidelijk, maar in de meeste gevallen is meer te bereiken met een goede samenwerking.

Dus laat overheid en bedrijfsleven samen voor één doel gaan. Het wordt dan leuker, makkelijker en 100 tegen 1 ook veiliger!

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.